Vandaag ging ik naar de filmpjes kijken die leden van de filmclub op Seijo Uni hebben gemaakt. Ze organiseerden namelijk een screening waarbij ze aan iedereen in SeijoUni de gelegenheid geven om in een klein cinemazaaltje naar hun werkjes te kijken. Het was allemaal proper georganiseerd, met muziekjes tussen de films en een mooie stem die de filmpjes in keigo aankondigde. Je kon je mening kwijt over de films via mooi uitgetypte vragenlijstjes waar je quoteringen enzo kwijt kon. Bij het buitengaan vond ik het wel licht genant dat ze daar allemaal op een rij stonden om je met een buiging met een dankuwel huiswaarts te sturen, vooral omdat ik de meeste onder hen ondertussen ken en ze die buiging voor mij echt niet moesten maken.

Wat me opviel bij de films was de kunstzinningheid, nadruk op innerlijke leefwereld en de gekunstelde uitwerking. Al bij al waren de filmpjes niet zo goed, maar er zaten wel interessante ideeen en beelden in. De verhaallijnen kan ik niet volledig becommentarieren omdat me toch wel redelijk wat ontging.

De bovenstaande foto trok ik op weg naar die screening, een lege trein. Een heel verschil met ’s morgens, dan is het trouwens redelijk onmogelijk om binnen in de trein een foto te maken.