japan heeft me tot dusver een hoop indrukken gegeven. veel positieve, maar ook negatieve. bijzonder interessant is ook om andere buitenlanders te horen praten over japan en de japanners. al mijn indrukken hier neerschrijven in 1 adem ga ik niet doen, het visuale aspect ontbreekt nog in deze post en het is net dat wat ik via deze blog wou overbrengen.

het is warm, regent regelmatig. het is vlug donker en dat is fijn. gezelligheid kom je op veel plaatsen tegen, maar op nog meer plekken TL licht. japans is een moeilijke taal om te horen, vooral als er veel woorden tussenzitten die je niet kent, maar alles klinkt vertrouwd. de straatjes voelen als vakantie. de trein is een slaapplaats. iedereen loopt er trendy bij, iedereen buiten een deel buitenlanders en sommige otaku. mijn gang-genoten op het mansion waar ik verblijf houden van drank en roken, en zijn erg fijne mensen met een brede interesse. het leven in japan is aangenaam, aan de drukke kant voor mijn doen, maar desondanks leuk. japanners zijn gesloten, aandringen is nodig.

foto's heb ik voorlopig enkel met mijn keitai getrokken en waren allen te slecht om enige waarde te hebben, al dienen ze toch een doel. aziaten trekken in westerse ogen op elkaar, en zelfs als je reeds veel aziaten hebt gezien is het soms moeilijk om ogenblikkelijk iemand te herkennen. hier komt de keitai-foto op de proppen, zeker als je iemand maar 1 keer ontmoette. als ik een foto neem en de foto's af en toe bekijk, gaat het ogenblikkelijk herkennen een stuk beter.